گر نورِ عشقِ حق به دل و جانت اوفتـــد

بالله کز آفتابِ فلک خوبتـــر شوی

هنگامی که یک انسان می کُشد انسان دیگر را

می کُشد در خویشتن، انسان بودن را

...عشق، دانشکده ی تجربه ی انسانهاست

گرچه چندیست پر از طفل دبستان شده است...

چه حرفها که درونم نگفته می ماند / خوش به حال شماها که شاعری بلدید

                                     پر نقش تر از فرش دلم

بافته ای نیست

از بس که گره زد به گره

حوصله ها را

"محمد علی بهمنی"

چیزی نیست جز

تکرارِ یک تکرار

اگر جایی به حالِ خویش

باید گریه کرد، اینجاست...

"فاضل نظری"